Ik dacht: we bouwen ons nestje hoog...
in de bomen.
We vliegen uit als vogels,
naar de bergen.
Aardappelen. - Aardappelen.
Oh, we hebben er al zoveel.
Weet je de dag nog toen we elkaar voor het eerst ontmoet hebben?
Je was verlegen net als nu.
Ik weet het nog.
Die motorfiets.
Mijn mooiste jurk.
Je keek naar me...
en ik wist het.
Hoe eenvoudig was het leven toen.
Het leek alsof problemen onze vallei niet konden bereiken.
We leefden in de wolken.
Mijn zus kwam bij ons wonen.
Hij vindt je aardig.
We hadden ons huis.
Je moeder,
onze familie,
ons dorp,
Radegund.
Lieve Fani,
hartelijke groeten aan jou van je Franz in opleiding.
Deze week heb ik het makkelijk.
‘s Ochtends rijd ik op een motorfiets.
Voor mij is dat vermaak. - Hallo bergen.
Ik zou je graag weer willen horen zingen.
Hallo zon.
Ik kijk uit naar onze hereniging.
Ik heb hier een kerel ontmoet.
Hij heet Waldland. - Hoe doe je dit?
In twee maanden opleiding. - Hij doet niet alsof.
Ik wou dat ik een kleine muis in het maïsveld kon zijn.
Hij lacht aldoor. - En ik zou daar in de...
Soms zou ik een klein vogeltje willen zijn.
Mijn liefste echtgenoot,
ze zeggen dat Frankrijk zich heeft overgegeven.
Ze sturen de boeren naar huis,
voorlopig tenminste.
Is het waar?
Mijn zus is eenzaam.
Ik wou dat ze iemand had zoals jij.
We kunnen je hier goed gebruiken.
Om het kalf in te wijden.
De oogst komt naderbij.
We hebben het slechte onkruid verbrand.
Ik heb een paar biggen van Mossbauer gekregen.
Vier weken oud.
Met warme groeten aan jou,
je liefhebbende vrouw,
Fani.
Oh, mijn vrouw,
wat gebeurt er met ons land?
Het land waar we van houden.
Waar zijn de kinderen? - Binnen.
Oh, papa komt voor jullie.
Wat is er?
Ik ben net opgeroepen.
We dachten dat het vrede was,
maar deze oorlog gaat door.
Ik weet niet waarom.
Geloof je in waar we voor vechten?
Niet echt.
Hij deed wat hij moest doen.
Hij was niet blij om zijn land ten onder te zien gaan.
Voordat hij kwam, was het allemaal in staat van ontreddering.
Een Babylon.
We aanbaden buitenlandse goden.
Je bent dronken. - Nee.
En ik ben je vriend niet. Ik ben je burgemeester.
En nu zeggen ze tegen ons...
dat we deze andere volken moeten sparen.
Vernederend.
Zo verwerpelijk dat ze zichzelf niet langer kunnen verachten.
Ze zaaien zout op de aarde.
In plaats van een wereld, is het een warenhuis.
Buitenlanders zwermen door onze straten.
Immigranten bekommeren zich niet om het verleden,
alleen om wat ze kunnen pakken.
Dat gebeurt als een wereld...
als een wereld sterft.
Mensen overleven.
Maar hun leven is weg.
Hun leven is weg. Hun reden om te leven.
Ze hebben hun masker afgedaan.
Ik vrees voor mijn familie.
Moeder is oud.
Ja.
Ik hoop dat ze snel sterft.
Herkennen zij het kwaad niet als ze het zien?
We zijn er nu aan gewend.
Misdaad.
Schaamteloosheid.
Wees voorzichtig.
Vader, als ze me oproepen, kan ik niet dienen.
We vermoorden onschuldige mensen.
We plunderen andere landen. We azen op de zwakken.
De priesters noemen hen helden, die soldaten, zelfs heiligen.
Misschien zijn de anderen wel de helden.
Zij die hun huizen tegen de indringers verdedigen.
Heb je met iemand anders gesproken?
Je vrouw? - Nee.
Familie?
Denk je niet dat je de gevolgen van je acties onder ogen moet zien?
Voor hen?
Je wordt bijna zeker doodgeschoten.
Ja.
Je offer gaat niemand helpen.
Ik zal met de bisschop over jouw zaak spreken.
Een wijzer man dan ik. - Dank u.
Dank u.
De laatste weken ben je anders.
Wat is er?
Morgen.
We zijn aan het inzamelen voor de oorlogsvoering.
Ik snap het.
Het spijt me, ik...
Kijk, zoals ik al zei, Ik kan niets geven.
Ik ben...
Alstublieft...
Nee.
Ik wens jullie allemaal een goede dag.
Heb je geweigerd bij te dragen aan onze inzameling namens de veteranen?
Hun families?
Ik heb ook gehoord dat je de gezinstoelage weigert te accepteren...
en andere subsidies van de staat.
Waarom? Franz, vertel het me.
Toon een beetje humor.
Ja.
Niemand heeft geweigerd behalve jij.
Alsjeblieft.
Bedankt.
We moeten sterk zijn.
Voet bij stuk houden.
Leren van de smid.
Hoe hard je ook met de hamer slaat,
het aambeeld kan niet,
hoeft niet, terug te slaan.
Het aambeeld overleeft de hamer.
Wat gevormd is op het aambeeld, neemt zijn vorm aan,
niet alleen van de hamer, maar ook van het aambeeld.
Ga zitten.
Uwe excellentie.
Heel erg bedankt dat u met mij wilt praten.
Als God ons vrije wil heeft gegeven,
zijn wij verantwoordelijk voor wat we doen en wat we niet doen...
nietwaar?
Als onze leiders...
niet goed zijn.
Als ze slecht zijn,
wat moet je dan doen?
Ik wil mijn leven redden,
maar niet met leugens.
Je bent het verplicht aan je vaderland.
De kerk draagt je het op.
Ken je de woorden...
van de apostel?
“Laat elke man onderworpen zijn...
aan de macht die boven hem staat."
Hoor je die klokken?
Ze smelten ze.
Voor kogels.
Ik denk dat hij bang was dat ik misschien een spion ben.
Ze durven zich niet vast te leggen, want zij kunnen de volgende zijn.
We kunnen het de bisschop niet kwalijk nemen dat hij erin meegaat.
Zo hoopt hij dat het regime toleranter tegenover de kerk wordt.
Op dit moment worden de priesters naar concentratiekampen gestuurd.
Processies zijn verboden.
We hebben geen stem.
Wat kunnen we doen?
Wij,
de kleine mensen hier.
Geef mij een stuk houtskool.
Houtskool? - Eentje maar.
Eentje maar? - Ja.
Dank je.
Ik schilder de graven van de profeten.
Ik help mensen om op te kijken van hun kerkbanken en te dromen.
Zij stellen zich voor dat als ze in de tijd van Christus leefden,
ze niet gedaan zouden hebben wat de anderen gedaan hebben.
Ze zouden degenen die ze nu aanbidden, vermoorden.
Ik schilder al dit lijden, maar zelf lijd ik niet.
Ik verdien er de kost mee.
Wat we doen is,
we wekken sympathie op.
We creëren...
We creëren bewonderaars.
We creëren geen volgers.
Leven als Christus is een vereiste.
Je wilt er niet aan herinnerd worden.
Zodat we niet hoeven te zien wat er met de waarheid gebeurt.
Er komt een donkere tijd aan...
Als de mens slimmer was,
zou hij de waarheid niet aanvechten.
Hij zou het gewoon negeren.
Ik schilder hun vertrouwde Christus,
met een halo boven zijn hoofd.
Hoe kan ik laten zien...
wat ik niet heb meegemaakt?
Op een dag heb ik misschien de moed om het erop te wagen. Nu nog niet.
Op een dag zal ik...
zal ik de ware Christus schilderen.
Ze zullen je niet oproepen.
Ze hebben boeren nodig.
Hoe komen de mensen anders aan eten?
Misschien eindigt de oorlog snel.
Slaapt ze? - Ja.
Waarom kijk je zo naar me?
Het is een daad van waanzin.
Een zonde tegen zijn familie, tegen zijn dorp.
Wij zijn anders, moeder.
Het spijt me.
Maar ik ben je dankbaar dat je mij het beste wenst.
Je leven was al moeilijk genoeg.
Zijn moeder kijkt me kil aan, alsof het mijn schuld is.
Ik wil wat jij wilt.
Maar ik kan het niet verdragen dat hij je hieronder laat lijden.
Hij maakt ook een keuze voor jou.
Weet hij wat hij doet?
Vertel het hem.
Trots. Het is trots.
Dat is het.
Hebben ze iets tegen jou gezegd?
Ik zag ze langs de weg met je praten.
Ze zeiden dat...
hun mannen naar de oorlog gegaan zijn.
Waarom moeten ze vechten om...
ons te redden?
Hebben ze je pijn gedaan...
met hun woorden?
Het kan me niet schelen.
Alles goed? - Ja.
Je was een wilde.
Je hebt tegen de politie gevochten. Dat herinner je je nog wel.
Wie heeft jou veranderd?
Je vrouw?
Ik heb begrip voor jou.
Ik heb niets slechts in de zin.
Ik weet het.
Dus...
Help me.
Radegund houdt van je.
Je bent...
Je bent een kind van Radegund.
Ik ben je vijand niet.
Ik ben je vriend.
Is dat zo? - Ja, dat ben ik.
Je hoort nog steeds bij ons volk.
Je kunt geen "nee" zeggen...
tegen je volk. En je familie.
En je dorp. En je huis.
We moeten ons land verdedigen.
Tot hij arriveerde, waren de mensen wanhopig, vernederd, geketend.
Wie zullen ze verantwoordelijk houden? Mij.
Wie denk je dat ze zullen ondervragen?
Je zal worden opgehangen.
Begrijp je wat dat betekent?
Ze zullen je ophangen.
Je familie zal niemand hebben, die hen onderhoudt.
Je moeder zal ontroostbaar sterven.
Rustig aan.
Raak me niet aan.
Jij bent erger. Jij bent erger dan zij.
Want zij zijn de vijand, maar jij bent een verrader.
Ik ben daar geweest, in Wenen.
Ik heb gezien wat daar gebeurt.
Verloren. - Ze schopten haar in haar gezicht.
Weggerukt uit hun vertrouwde tent. - Ze doden de krankzinnigen, kinderen.
Naar de koning der verschrikkingen gebracht. We zagen de haat in hun ogen.
We zijn ons ware vaderland vergeten.
Wat zou je vader zeggen?
Wat denk je?
Hij heeft gevochten.
Hij is gestorven. - Ja.
En waar is hij voor gestorven, denk je? In de loopgraven, in de modder.
Denk daar over na.
Ja.
Ik heb gedroomd.
Ik zag een trein.
De locomotief was krachtig en zwart, en...
de kinderen voelden zich aangetrokken.
En je kon het niet zien waar die naartoe ging, alleen maar...
velden en bomen die voorbij flitsten.
Ik hou vast aan een herinnering.
Van wat ik ooit gekend heb.
Ik wist niet naar wie ik toe kon.
Niets komt mijn ziel binnen.
Ga weg.
Zwijg, moet je je niet verontschuldigen?
Rustig aan - Hij is al rustig.
Wegwezen.
Wanneer zijn onze gebeden niet beantwoord?
Als we hem trouw zijn, zal hij ons trouw zijn.
Ik geloof het.
We hebben hem.
Dat is genoeg.
De hele wereld krimpt.
Er is geen antwoord.
Hem volgen...
is waanzin.
Wat ga je doen, Franz?
Ze vragen je om de ​​eed aan de antichrist af te leggen.
Ik weet het, ik weet het.
Het is een eerloos leven.
Is dit...
het einde van de wereld?
Is dit het einde...
van het licht?
We zijn een ademteug.
Een schaduw die voorbij glijdt.
Idiotie.
Ik ben opgeroepen.
Je kunt je in het bos verstoppen.
We gaan vluchten. De bergen in.
Mag een man zichzelf laten doden?
Voor de waarheid?
Zou dat God wellicht kunnen behagen? Hij wil dat we in vrede leven.
Gelukkig zijn.
Niet dat we onszelf leed bezorgen.
We moeten het kwaad trotseren.
Je gaat, nietwaar?
Haar geluk ligt in jouw handen.
Ze had met een andere man kunnen trouwen.
We hebben genoeg problemen in ons leven.
Je komt niet genoeg voor jezelf op, Fani.
Waarom verzet je je niet, Fani?
Weersta hem.
Je weet niet wat ongelukkig zijn betekent.
Geen man heeft jou ooit verlaten.
Oh, oké.
Je kunt de wereld niet veranderen.
De wereld is sterker.
Ik heb je nodig.
Je zou in een ziekenhuis kunnen gaan werken.
Daar is niets verkeerds mee.
Of wel?
Ben je op zoek naar meer?
Mijn lieve zoon.
Je bent alles voor mij.
Je weet hoe het is om zonder vader op te groeien.
Ik weet hoe het is om alleen te zijn.
Meisjes, jullie vader gaat weg.
Op reis.
Op een lange reis.
Hij zal een tijdje weg zijn.
Mijn lieve vrouw.
Ik weet dat je bang bent dat mij iets overkomt,
maar mijn last is licht.
Wanneer ik mijn lijden vergelijk met die van andere mensen,
is die van mij het kleinst.
Het is verschrikkelijk hoe zij geleden hebben.
Je moet onthouden wat je weet van betere tijden.
De lente is gekomen.
Mijn drie kleine meisjes rennen al blootsvoets rond, bloemen plukkend.
Het is beter om hen te vertellen waar hun vader is dan een verhaaltje op te hangen.
Het frisse groene gras is goed voor een mens.
Dat valt iemand in vrijheid misschien niet op.
Groeten aan moeder, aan jou, de meisjes en iedereen.
Tot ziens.
Lieve echtgenoot.
Groeten aan God,
die alles weer goed zal maken.
Groeten van je drie kleine meisjes.
Ze willen dat ik je alleen vertel over hun goede dingen. Natuurlijk.
Maar het zal je niet verrassen als ik over hun ongehoorzaamheid vertel.
Ik moet de meisjes berispen.
Ze eisen continue mijn aandacht op.
Rosi vraagt altijd naar jou.
Als we naar bed gaan,
zegt ze,
"Laat de deur open zodat papa naar binnen kan."
Bij de maaltijden zegt ze,
"Bewaar wat voor papa."
Ze heeft een liedje voor je gezongen.
Ze vroeg zich af of je het kon horen.
Rosi wilde vanavond met een foto van jou gaan slapen.
Je moest naast haar komen slapen.
Ik vertelde haar dat wanneer vader thuiskomt, hij dat zal doen.
Welterusten.
Warme groeten van je liefhebbende vrouw,
Fani.
U mag ons alleen laten.
Ga zitten.
Wie heeft er baat bij je verzet, denk je?
Denk je dat het de loop der dingen zal veranderen?
Denk je dat de autoriteiten je kennen?
Dat je protest hun aandacht zal trekken?
Denk je dat iemand er ooit van zal horen?
Niemand weet wat er zich achter deze muren afspeelt, niemand.
Welk doel dient het?
Maakt het uit of deze oorlog gerechtvaardigd is of niet?
Je poetst hun schoenen.
Je vult hun zandzakken.
Ben je onschuldig?
Wat is het?
Trots?
Ben je beter dan de rest?
Heb je als enige de wijsheid in pacht?
Hoe weet je wat goed is of slecht?
Weet jij dat beter dan ik?
Heeft de hemel je dat verteld?
Heb je een stem gehoord?
Er is een verschil tussen het lijden dat we niet kunnen vermijden...
en het lijden dat we kiezen.
Je bent vergeten hoe de wereld eruit ziet.
Het licht.
De hemel.
Ik heb deze wereld niet zo gemaakt.
En jij ook niet.
We hebben allemaal bloed aan onze handen.
Niemand is onschuldig.
Misdaad, bloedvergieten, overal.
Hij die deze wereld geschapen heeft,
heeft het kwaad geschapen.
Ons geweten maakt lafaards van ons allemaal.
Wees voorzichtig, mijn vriend.
De antichrist is slim.
Hij gebruikt de deugden van een man...
om hem te misleiden.
Liefste vrouw,
Ik vertrek om 10.13 uur naar Berlijn.
Maak je geen zorgen over mij.
Bid voor mij.
Kijk naar beneden.
Zitten.
Opstaan.
Lieve echtgenoot,
je brief van 7 mei is aangekomen.
Hartelijk dank.
De put is donderdag drooggevallen.
We hebben een flinke regenbui nodig.
Wat ik vreesde, is uitgekomen.
Ik heb niemand gevonden om me met het werk te helpen, behalve Resie.
Strohofer heeft bieten van ons land gestolen.
Ik hoor alleen maar alleen maar.
Ik heb de weduwe bezocht.
Maria.
Ze had al twee weken met niemand gesproken.
Het nieuwe hooi geeft me hoop.
De geur in de schuur.
De wind.
De tarwe.
De hemel.
Hij zal ons niet meer geven dan we aan kunnen.
Pardon, kunt u mij vertellen...
De kolonel moet worden geraadpleegd. - Mag ik hem ontmoeten?
Een druk bezet man.
Maar bel hem, maak een afspraak.
Dat heb ik geprobeerd, maar mijn oproep is niet beantwoord.
Dat verbaast me.
Dat moet aan u liggen.
De telefoon werkt hier redelijk goed.
Hoe kan ik een afspraak maken?
U beantwoordt mijn brieven niet.
Het heeft me twee dagen gekost om hier te komen. Het is een hele zware reis.
Mijn meest geliefde vrouw,
nogmaals warme groeten van je liefhebbende echtgenoot.
Ik schrijf een paar woorden, rechtstreeks uit mijn hart.
Hoewel ik met gebonden handen schrijf,
is het nog altijd beter dan als mijn wil gebonden zou zijn.
Deze mannen...
hebben geen vrienden.
Geen liefdevolle hand om vast te houden.
Waarom zit je hier?
Verraad.
Ze hebben verdriet gezien.
Schaamte.
Verwoesting.
Wat een sterke harten.
Als je het idee opgeeft om tegen elke prijs te willen overleven...
zal er nieuw licht binnenstromen.
Vroeger had je altijd haast,
altijd te weinig tijd.
Nu heb je alles wat je nodig hebt.
Vroeger vergaf je nooit iemand,
je veroordeelde mensen zonder genade.
Nu zie je je eigen zwakte,
waardoor je de zwakte van anderen kunt begrijpen.
Denk je...
dat ik dit veroorzaakt heb?
Vroeger was hij anders.
Hij is veranderd toen hij jou ontmoette.
Mijn lieve kinderen,
Tijdens Corpus Christi zondag heb ik speciaal aan jullie gedacht.
De bellen rinkelen over de velden.
Ik had jullie heel graag met jullie bloemenkronen willen zien.
Jullie toegewijde vader groet jullie,
van ver weg.
Normaal is er geen uitvlucht voor zoiets. Schaam je.
Lieve echtgenoot, - Je verraadt Duitsland.
Liefdevolle groeten voor jou op deze zondag.
We maken ons allemaal zorgen om je.
Hopelijk gaat het niet slecht.
De meisjes doen je de groeten.
Loisi zegt dat ze je samen kusjes zullen geven.
In mijn gedachten ben ik altijd bij je.
Ik kan naar Salzburg gaan.
Papa bood aan om met me mee te gaan.
Angst overwelmt me.
Ik weet dat het niet zou moeten.
Vertrouw erop dat het goede overwint.
Een goed mens kan geen kwaad overkomen.
Geen mus valt op aarde neer...
zonder dat hij het weet. - Daar heb ik geen informatie over.
Het spijt me.
Een vader...
houdt van zijn kind.
Een vader...
wil dat zijn kind gelukkig is.
Dat het leven haar niet zal raken.
En jij,
zo'n goed kind.
Franz ook.
Het is beter om onrecht te ondergaan dan om iemand onrecht aan te doen.
Ik ben door de rechtbank aangesteld als uw advocaat.
Zoals ik het begrepen heb, verzet u zich specifiek tegen het vechten zelf.
Maar ik denk dat als u een medische positie aanvaardt,
u zou komen te werken als...
een verpleger in een ziekenhuis of zo,
dan laten ze de aanklacht waarschijnlijk vallen.
Moet ik mijn loyaliteit aan Hitler zweren? - Oh, de woorden.
Niemand neemt dat soort dingen serieus.
Ik kan het niet doen.
U bent een koppige man.
Ik laat dit document bij u achter. Houd het bij u.
Als u dit tekent, gaat u vrijuit.
Maar ik ben vrij.
Dus... waarom ben ik dan hier?
Ik weet het niet.
U...
mijn herder.
U laat mij rusten in groene weiden.
Aan de oever van de rivier van het leven.
U...
mijn kracht.
U toont mij de weg.
U...
ons licht.
Duisternis is voor u niet donker.
Breng ons naar uw eeuwige licht.
Naar u.
De ware.
Het altijd brandende licht.
U noemt mij uw broer.
Vader.
Voor U huil ik.
Mijn rots.
Mijn fort.
Ik kan met u doen wat ik wil.
Niemand zou het te weten komen. Niemand zou het iets kunnen schelen.
Niemand zou een hand opsteken om mij te stoppen.
Wie ziet ons?
Geef me kracht.
Om u te volgen.
Geestelijke...
Leid mij.
Toon mij.
Heer...
U doet niets.
Waar bent u?
Waarom hebt u ons geschapen?
Hebben de onderdrukten het koninkrijk der hemelen bereikt?
Hebben de zachtmoedigen de aarde geërfd?
De wijzen misleiden ons.
Ze zijn bang.
Ooit was ik zoals jij.
Beken het.
Jouw God heeft geen medelijden.
Hij heeft ons verlaten, ons achtergelaten.
Zoals hij bij Christus gedaan heeft. Zijn zoon.
Hoe ver zijn we verwijderd van van ons dagelijks brood.
Hoe dichtbij het kwaad.
Al konden we maar het begin van zijn koninkrijk zien.
De dageraad.
Maar...
niets.
Nooit iets.
Waarom zou je je leven voor hen geven?
Jouw man is voor niets gestorven.
Hij is gekomen en het was allemaal voor niets.
We hebben 20 eeuwen mislukking gekend.
We hebben een succesvolle heilige nodig.
O ja.
Als niemand ons helpt,
dan doen we het zelf.
Zuster?
Ja.
Kom op.
Oké.
Ja.
Lieve echtgenote,
Ik kan nog steeds niet zeggen hoe mijn toekomst eruit zal zien.
Wat volgt, is zelden beter.
En toch begint nu de maand juni.
De mooiste maand.
De natuur merkt het verdriet van de mensen niet.
Hoewel ik hier niet veel kan zien,
stel ik me voor dat alles mooier groen is dan in de afgelopen jaren.
Bij het ochtendgloren kunnen we de merels buiten horen zingen.
Ze lijken meer vrijheid te hebben en meer te weten van vrede en geluk,
hoewel zij slechts redeloze dieren zijn,
vergeleken met ons mensen.
Wij zijn gezegend met begrip.
Je hebt me meer gegeven dan ik jou.
Ik heb hier een maatje gevonden,
uit mijn opleidingstijd.
Franz?
Franz.
Moet je jou zien.
Wat heb je gedaan? Ben je een misdadiger?
Hij verheft de geesten van de andere mannen.
Het gaat prima met ons.
Goed, slecht, samen.
Hij vraagt naar onze familie.
Maak je geen zorgen.
Ellende houdt geen dag stand. - Ja, eet. Eet, eet.
Is dat alles wat je hebt? - Ja.
Ken je de beul?
Hij die je hoofd afhakt.
Hij is een zeer goed geklede man. Hij komt en heeft een...
een grote hoed.
Hij is een man van goede smaak.
Hij hakt je hoofd eraf, maar hij doet het netjes,
en voordat je ook maar iets kan denken, alleen maar...
Ik vraag me af hoe het voelt.
Misschien is je lichaam oud, maar je hoofd is jong...
en je ziet je hoofd wegvliegen.
En je oude armen reiken naar het hoofd.
Ze zijn nog steeds geketend.
En je pakt dat jonge hoofd...
en zet het terug op je lichaam.
En je opent je ogen...
en de ketenen zijn verdwenen.
Maar wat gebeurt er dan?
Misschien zie je de maan.
Of de sterren.
Zelfs als het regent, schijnt de zon.
De zon schijnt hetzelfde...
op goed en kwaad.
Er zijn meer ketenen dan idioten.
Ik wou dat ik een vrouw had.
En een boerderij.
En appelbomen.
En een kersenboom. En...
misschien wat druivenranken.
We zouden onze eigen wijn kunnen maken.
Witte wijn en rode wijn. Rode wijn voor de winter.
En witte wijn voor de zomer.
We zouden niet teveel drinken.
We zouden bidden en werken. Maar soms...
Soms is een beetje drank goed.
Soms...
zouden we naar de kerk gaan.
En soms niet. Soms...
zouden we thuis blijven.
En muziek maken.
Hij verzette zich tegen het schriftelijke bevel...
tegen actieve militaire dienst...
Hebt u iets ter uwer verdediging te zeggen?
Hou op met die brutaliteit. Wie denkt u wel dat u bent?
U speelt hier de verlosser.
We hebben hier allemaal meer dan onze plicht gedaan om uw leven te redden.
We houden een korte pauze.
Kom binnen.
Alstublieft...
Gaat u zitten.
Dank u.
Denkt u dat u het verloop van deze oorlog kan beïnvloeden?
Dat iemand buiten deze rechtbank ooit van u zal horen?
Niemand zal veranderen.
De wereld draait gewoon door.
Uw acties kunnen zelfs het tegenovergestelde effect hebben.
Iemand anders zal uw plaats innemen.
Veroordeelt u mij?
Ik veroordeel u niet.
Ik zeg niet: "Hij is slecht, ik heb gelijk."
Ik weet niet alles.
Een man...
kan zich vergissen.
En...
hij kan er niet meer uit komen.
Om zijn leven helder te krijgen.
Misschien... zou hij graag teruggaan, maar dat kan hij niet.
Maar...
ik heb het gevoel...
dat ik niet iets kan doen,
waarvan ik denk dat het verkeerd is.
Heb jij het recht om dit te doen?
Heb ik daar geen recht toe?
Het vonnis van deze rechtbank is...
de doodstraf.
Vandaag hebben ze het vonnis geveld.
Maar ze moeten het nog bevestigen.
Onderteken het document in uw cel. U gaat dan vrijuit. Ik kan het oplossen.
Het is van zijn advocaat.
Ze hebben hem ter dood veroordeeld.
Ik moet naar Berlijn.
Ik ga met je mee.
Dit is voor niemand goed.
Niemand.
Dit kan wel eens je laatste kans zijn om af te zien...
van deze zinloze stellingname.
Als je dat doet,
zal ik meteen een verzoekschrift indienen...
om de uitvoering van het vonnis uit te stellen, maar dat moet meteen gebeuren.
Begrijp je?
Nu.
Ik steek mijn nek hiervoor uit.
Dit kan mijn carrière in gevaar brengen, mijn persoonlijke veiligheid.
De aanklacht wordt ingetrokken, als je je mening verandert, dat weet ik zeker.
Ik smeek het je.
De oorlog is misschien snel voorbij.
Je wordt...
Je wordt misschien nooit meer geconfronteerd met een situatie,
waarin je iets tegen je overtuiging moet doen.
Mijn liefste.
Snap je niet wat er gaat gebeuren?
Er is niet veel tijd.
God maakt het niet uit wat je zegt, maar wat je in je hart voelt.
Leg de eed af en denk aan iets leuks.
Begrijp je?
Ik hou van je.
Wat je ook doet.
Wat er ook...
gebeurt.
Ik ben bij je.
Altijd.
Doe wat goed is.
Nee. Laat me gaan.
Je zei,
"Klop...
en het wordt geopend.
Vraag...
en het wordt gegeven."
Je bent altijd goed voor me geweest.
En voor mijn zoon.
En ik heb...
Vergeef me.
U.
U houdt meer van hem dan ik.
Geef hem moed.
Wijsheid.
Kracht.
Vader...
Morgen zal het geschieden.
Bedankt, vader.
Nu, mijn lieve kinderen,
als moeder deze brief aan jullie voorleest,
is jullie vader dood.
Door Gods genade zullen wij elkaar weer snel ontmoeten.
Liefste vrouw en moeder...
Het was voor mij niet mogelijk om jullie te bevrijden van het leed...
dat jullie door mij hebben moeten doorstaan.
En nu, oh, mijn geliefden,
vergeet mij niet in jullie gebeden.
Ik bid voor jullie.
Vanaf de andere kant.
Wat moet ik schrijven?
Ooit zullen we weten waar dit allemaal goed voor was.
En zijn er geen geheimen meer. We zullen weten...
waarom...
we leven.
We komen samen.
We zullen boomgaarden planten.
Velden.
We zullen het land weer opbouwen.
Ik zie je daar.
In de bergen.
"...want de groei van het welzijn in de wereld is...
gedeeltelijk niet afhankelijk van historische handelingen;
en dat dingen voor jou en mij niet zo slecht zijn als ze zouden kunnen zijn,
is half te danken aan de mensen die trouw een verborgen leven geleid hebben...
en rusten in niet-bezochte graven."